هم رکاب شیطان

هستی ام را با آتش کشیدی ، سوختم من ندیدی ندیدی

۰۶ اردیبهشت ۱۳۸۹

گر مانده بودی تورا تا به عرش خدا می رساندم

اگر مانده بودی تورا تا دل قصه ها می کشاندم

اگر با تو بودم ، به شب های غربت که تنها نبودم

اگر مانده بودی ز تو می نوشتم تو را می سرودم

مانده بودی اگر نازنینم زندگی رنگ و بوی دگر داشت

این شب سرد و غمگین خونه با وجود تو رنگ سحر داشت

با تو این مرغک پر شکسته ، مانده بودی اگر بال و پر داشت

با تو بیمی نبودش ز طوفان ، مانده بودی اگر همسفر داشت

هستی ام را با آتش کشیدی ، سوختم من ندیدی ندیدی

مرگ دل آرزویت اگر بود ، مانده بودی اگر می شنیدی

با تو دریا پر از دیدنی بود ، شب ستاره گلی چیدنی بود

خاک تن شسته در موج باران در کنار تو بوسیدنی بود

بعد تو خشم دریا و ساحل ، بعد تو پای من مانده در گل

مانده بودی اگر موج دریا ، می رسیدم که آخر به ساحل

با تو و عشق تو زنده بودم ، بعد تو من خودم هم نبودم

بهترین شعر هستی رو با تو ، مانده بودی اگر می سرودم

مانده بودی اگر می سرودم

مانده بودی اگر نازنینم …….

پ.ن:امشب بدجوری دلم تنگه

دوست دارم بتونم بنویسم از تمام چیزایی که لحظه ای از جلو چشمم نمیرند

خاطرات سالیان طولانی ..تلخ..شیرین..خاص.!

بقول امید:

هوا هر وقت که بارونیست تو فکر من چراغونیست پرم از خاطرات تو همونایی که می دونی

تو نیستی …………..

مگه یادم میره یک دم تا هر وقتی که من زنده م تو بانی یه مشت شعری هم الان هم در آینده م

دلم می خواد بیام پیشت بذارم سر روی دوشت بگم می میرم از عشقت برم گم شم تو آغوشت

حرف برای گفتن یا دل واسه خواستن هیچ کدومش و نباید گفت باید رفت و گذشت از روزها خاطرات…….

بگذاشت و بگذشت…

گذشتی به راحتی………………………

کاش این اندازه بی معرفت نبودی....

کاش حداقل میدی چطور هستی ام و به اتش کشیدی

کاش باورم میشد به این راحتی ازم گذشتی از زندگی.....

کاش ذره ای از دنیا محبتی که هنوزم در دلم داری تو در دل میداشتی

.....

خود بخوان حدیث مفصل از این دل من امشب و شبهای دگر

دانلود اهنگ:

http://dl.irhits9.com/89/1/Omid%20-%20Shabe%20Milad/128/08%20-%20Agar%20Mandeh%20Boodii.mp3

سال ٨١ که میخواست شروع بشه من پر از تو بودم، هی توی دلم، تو دعاهای روزانه ام، تو دعاهای وقت و بی وقتم تو رو میخواستم، هی با خدا سر تو دعوا داشتم، هی به خدا غر میزدم که چرا تو کامل برای من نیستی، چرا نمیشه زیاد باهات باشم،زیاد رفیق باشم، زیاد دوست باشم، چرا نمیشه غرق بشم توی تو برای همیشه، ولی حالا آخر سال 88 و تو هم نیستی، توی وجودم رو که می بینم دلم چیزی نمیخواد برای سال جدید فقط توی دعاهای روزانه ام، دعاهای وقت و بی وقتم از خدا میخوام اون خنده های دلنشین ات سرجاش باشه، اون همه شوخ طبعی و شیرین بودنت پایدار باشه، از خدا میخوام مراقبت باشه برای خودم چیزی نمی خوام دیگه.

هنوز گاهی اینجا مینویسم............به امیدی محال